Een dagje op de Veluwe

Goh, zouden jullie mij kunnen helpen? Dat was de vraag van Ed Bosch de kersverse voorzitter van de Veteranenvereniging Noord West Veluwe. We zouden als erewacht fungeren en werden om 09.00 uur zaterdagmorgen verwacht op het station van 't Harde. Zo gedaan, zo gezegd. Rene en Hugo haalden Frans-Wim op en vandaar zouden ze naar een verzamelpunt in Venray rijden waarna we gezamenlijk op weg zouden gaan. Ik wachtte de heren rond 07.00 uur op. Daar kwamen ze aan in de rode Opel van Rene. Frans-Wim lag achterin opgevouwen en nog een beetje van de wereld van de dag ervoor. We hebben gekozen om met mijn auto te rijden, aangezien met drie personen de auto van Rene al vol zat en ik mezelf niet in de kofferbak zag zitten. Onderweg hebben we nog even een kop koffie gescoord en een snel ontbijt. Tegen 09.00 uur kwamen we aan op het station 't Harde en daar stonden al veel oude militaire voertuigen klaar. Ed was natuurlijk al aanwezig, maar ook Rob Hieminga was al druk in de weer. Henry Marotel was natuurlijk ook van de partij. Volgens mij kan hij zijn baan beter opzeggen, want ik kom hem overal tegen. We kregen bonnen uitgereikt en hebben nog even een groepsfoto gemaakt, waarna we een open drietonner in moesten. We kregen een gast mee van 83 jaar, die het presteerde om tijdens de rit zich vier keer te stoten tegen een van de balken, een keer languit te gaan. Ook bij het in- en uitstappen stonden we in de vrachtwagen en daarbuiten met de fotocamera in de aanslag klaar om een eventueel val vast te leggen. Een val die gelukkig uitbleef.

Onderweg regen en veel wind. Het was nogal fris en onze jassen hadden we natuurlijk in de auto laten liggen. Na van dorp naar dorp te zijn gereden belandden we uiteindelijk in Harderwijk. Snel de vrachtwagen uit en voor het defileerpunt opstellen. Toen de eerste tonen van de voorste harmonie hoorbaar waren, brachten we de groet en bleven we staan totdat het laatste voertuig voorbij was. Daarna weer naar het verzamelpunt waar we vertrokken naar de kazerne voor een drankje en de bekende blauwe hap. Daar aangekomen spraken veel veteranen hun waardering uit voor ons optreden. Ondertussen was het al 17.30 uur geworden. Ed had geregeld dat we vooraan in de rijk stonden voor het eten en om 18.00 uur zou een taxi ons wegbrengen naar het station. Vandaar zijn we teruggereden. Zowel Rene als ik hadden 's avonds nog een feestje. En niet te vergeten, de volgende dag vroeg op voor het Rondje Someren.

Paul