Verslag Diekirch 2011

Vrijdag 17 juni is D-day voor de lopers van de 2-daagse van Diekirch. Rond 10.00 uur moesten we verzamelen bij Reneke in Hoensbroek. Rene had dit keer zelfs koffie wat de vorige keren nog ontbrak.

De Senseo was hem tijdelijk in gebruik gegeven door een hele goede vriendin, die nog niet met name mag worden genoemd. Ondertussen kent iedereen haar wel bij naam. Natuurlijk ontbrak het ook niet aan de alom gewaardeerde vlaai. Nadat iedereen was gearriveerd vertrokken we in colonne naar Diekirch: John Louter, Rob Hieminga, Henrie Claassen, Rene Vrooman, Frans-Wim Smits, Berend Smit, Maik Bergman, Theo en Barbara Rovers, Lars Meijer, Hugo Pieters, Henry M,Andre de Waal en ondergetekende. Fred Krijnen en Ronald Frans zouden ’s avonds komen. Henk en Christine Schoenmakers zouden net als Dennis Zijlstra (met zijn ouders) op eigen gelegenheid naar Diekirch reizen. Fred had net een nieuwe baan en moest werken, Ronald heeft een belangrijke baan als kostwinnaar en had daarom nog werk te doen om inkomsten te genereren. Hij ging er kennelijk van uit dat alle anderen geen kostwinnaar zijn. Dus wel, maar zij hadden hun planning beter voor elkaar. Ronald volgende keer gewoon beter plannen, dit hoort ook bij een manager. 

Aangekomen in Diekirch kregen we natuurlijk de eerste uitdaging, het opzetten van de tenten. Vanwege het aantal deelnemers hadden we twee boogtenten en een kleine tent voor Theo en Barbara. Barbara zag het niet zitten met zoveel mannen in een tent te verblijven. Gelijk heeft ze. Theo, onze genist, normaliter degene die bij dit soort klussen de leiding neemt, werd “geassisteerd” door vier anderen die het ook wel allemaal wisten. Uiteindelijk hebben we de tenten opgezet en hadden we een zee van ruimte. Snel nog even de stroomvoorziening verzorgen en naar de inschrijving. Na de inschrijving de “feesttent” in waar het nodige werd genuttigd. Voor sommigen werd het weer een lange avond. Daaronder begrepen natuurlijk Theo die op de zijn bekende wijze bij het “thuiskomen” nog twee keer onze tent bezocht, voor en na het tandenpoetsen, en nog even fijntjes meedeelde dat volgend jaar de haringen er weer uit gaan. Vorig jaar was hij na een bezoek aan de feesttent ’s nachts vast begonnen met het verwijderen van de haringen.

De volgende morgen op tijd op voor het ontbijt dat ook dit jaar weer voortreffelijk werd verzorgd door Christine, waarvoor onze dank. Daarna op weg naar de start. In de verte zagen we Dennis nog, die al was gestart. Hij liep met zijn ouders 40 km. De eerste dag hadden we weinig last van de regen en konden we dus genieten van de omgeving. Alhoewel….de heuveltjes in Luxemburg toch net iets anders zijn dan de verkeersdrempels in Nederland. Er werd dan ook flink gezwoegd. Behalve door onze berggeit, Rene, die natuurlijk even zijn wandelkwaliteiten moest demonstreren. Vooral Berend moest het even ontgeleden. Van bovenaf kreeg hij nog even wat toegeroepen van Reneke. Al met al hebben we snel gelopen en waren we rond 13.00 uur al weer terug. Even wat drinken met z’n allen en daarna terug naar de camping voor een welverdiende douche. Een gedeelte bleef op de camping en een klein groepje ging in het dorp op zoek naar een eetgelegenheid. Nou niet dus. Er was niets open en na kilometers lopen door en om het centrum, diverse regen- en hagelbuien verder, zijn we uiteindelijk beland in een ordinaire snackbar waar we toch nog lekker gegeten hebben. De eetgelegenheden gingen pas vanaf 18.00 uur open. ’s Avonds wat gedronken en weer op tijd naar bed.

De volgende dag eerst ’s morgens de tenten afgebroken en op de kar gegooid. We hebben in de caravan van Henk en Christine ontbeten vanwege het weer. Dit jaar was Theo, waarschijnlijk door de goede invloed van Barbara, aanwezig bij het ontbijt. De regenkleding werd aangedaan waarna we weer op weg gingen. Henk startte niet wegens problemen met zijn voet. Hij heeft ook nog bekend gemaakt niet de Vierdaagse te lopen. Erg jammer, maar niet getreurd, hij gaat als tweede verzorger toch mee. Andre de Waal heeft het detco-stokje van hem overgenomen en deed dat op goede wijze. Deze dag kenmerkte zich door wat steile heuvels (tot 13%!) die voor sommigen net iets te veel waren. Henrie die tot dat moment goed kon meekomen, moest nu even afhaken. De heuvels hebben hem echter niet op de knieën gekregen. Tijdens deze twee dagen heeft Berend met wisselend succes weer gezorgd voor de muzikale omlijsting. Deze dag in ruim vier uur gelopen, volgens mij een record. We hebben na deze dag nog afscheid moeten nemen van Lars Meijer, hij loopt niet mee met de Vierdaagse. Maar goed, het is zoals het is en we gaan gewoon verder. Het was weer een gezellig en geweldig weekend. Ik hoop dat we volgend jaar het aantal deelnemers van dit jaar kunnen overschrijden, wordt het nog gezelliger. Oh ja, zeer veel respect voor Barbara die voor het eerst een tweedaagse tocht heeft gelopen, en ook nog in Luxemburg. Fantastisch, we zien je graag terug bij andere tochten, of niet Theo? Diekirch is een echte aanrader en het zou leuk zijn volgend jaar zo compleet mogelijk deel te nemen.

 Paul