Rondje Someren

's Morgens vroeg op. Ik voelde me nogal belabberd, koppijn, rugpijn. Het dagje Veluwe had me toch iets meer gedaan dan ik had gedacht. Maar goed, twee aspirientjes en gaan met die banaan. Een voor een druppelden iedereen binnen: Hans van Oostrum, Henry M., Henrie C., Frans-Wim, Theo R., Hugo, Rene, Andre, Martin, Ilse en ondergetekende. Berend zou ook komen maar die meldde zich om 05.00 uur af. Hij sms-te dat drie van zijn banden lek waren gestoken door vandalen, maar wij weten wel beter. Hij is de laatste tijd zo vaak van huis, dat zijn vrouw vermoedelijk de dader is. Rene had zich verslapen en had duidelijk nog last van het feestje. Hij was van alles vergeten, kwam met ongepoetste schoenen en ongeschoren.

Om 08.00 uur gestart en we gingen als een speer. Frans-Wim rechtsvoor en Ilse ernaast. In het tweede rot Henrie C. en Martin. Martin kreeg onderweg af en toe wat last (ik weet niet waarvan, want we liepen niet echt hard) en Henrie Claassen liep er fris en fruitig bij. Hij waagde zelfs een poging om Martin te motiveren. Ik vond het vrij verdacht dat hij lange tijd met een grote grijns op zijn gezicht meeliep. Doping of omdat hij achter Ilse aan liep? Regelmatig heb ik gevraagd of het nog wel ging, waarna hij me met een wegwerpgebaar weghoonde. Na de eerste rust ging het tempo iets omlaag, maar Henrie bleef volhouden en Martin bleef ergens last van houden. Martin die zoveel kilometers heeft getraind en weliswaar qua afstand genoeg heeft getraind, maar qua tempo ging het hem klaarblijkelijk te hard. En Hernie Claassen..... die bleef maar lachen. Echt ergerlijk!

Maar....uiteindelijk moest Henrie er toch aan geloven en moest er extra gewacht worden: hij kon even niet meer. Zelfs Ilse hielp niet meer. Een bikkel als hij is, gingen we korte tijd later toch weer op pad en hebben we de tocht weer volbracht. Theo heeft onderweg nog verschillende biertjes gescoord. Onderweg kwamen Hans en Marja van den Boogaard nog even buurten. Met Andre als Detco, die steeds beter in zijn rol groeit. Verder de stofzuigers Rene en Paul als opsluiters van de groep.

Zoals Andre het altijd zegt: together we are strong. De groep heeft het volbracht onder het motto samen uit samen thuis. Al met al een mooie dag. The day after, de aspirientjes waren inmiddels uitgewerkt, kreeg ik het toch te pakken. Hoge koorts en hondsberoerd. Van zondagavond 23.00 uur tot maandagavond 19.00 uur in bed gelegen. Oorzaak: het dagje Veluwe? Mar goed, we gaan naar Nijmegen, we zijn er nu klaar voor. We wensen Ilse veel succes met haar collega's van de politie: we zullen wel zwaaien als we voorbijkomen.

Paul