4-daagse 2011

Vierdaagse 2011…..nog 5 minuten!

 

Aankomst op Heumensoord

Rond 09.00 uur maandagmorgen kwamen, Hugo Pieters, Rene Vroomman en Paul van der Smitte, de “kwartiermakers”, op Heumensoord aan. We waren ingedeeld in tent 126 compartimenten A en B. Snel even een sms naar alle deelnemers met het tentnummer en de compartimenten. Daarna de inschrijving verzorgd bij de Vierdaagse-organisatie. Al snel kwamen de andere deelnemers binnen. Ondertussen kreeg ik van het 13e Inf Bat Luchtmobiel (sergeant Geert Jut) nog 23 camo regenponcho’s in bruikleen geleverd. Iedereen werd voorzien van een polsbandje en een veterchip en voor zover nodig van een poncho. Ook kreeg iedereen een stapel stickers en een opstrijkembleem met ons embleem. Dit jaar hadden we dankzij de NUV de beschikking over stickers. Onze jongste telg, Dennis Zijlstra (ISAF-veteraan), die we inmiddels geadopteerd hebben, bracht nog duizenden stickers van de luchtmacht mee. De kamerindeling gaf geen problemen. Gelukkig hoefden we onze compartimenten niet te delen met een andere eenheid. De rest van de tent werd bewoond door de Marine. Nog even snel naar Majoor Rob Köning (LSO) en hem een mok met ons embleem aangeboden voor hetgeen hij vorig jaar voor ons gedaan heeft. Ook dit jaar heeft hij gezorgd voor aangepaste starttijden en kwam hij ons ’s morgens telkens ophalen.

Dag 1

De maandagmiddag zijn een aantal nog Nijmegen in gegaan en hebben zich in het feestgedruis gestort. Ze hebben het niet al te laat gemaakt, want om 21.30 uur was er een briefing van onze detco, Andre de Waal (Kosovo-veteraan), en de volgende dag 04.30 uur moesten we starten voor de langste dag: 44 km. De nachtrust werd ons niet gegund, omdat het marinepersoneel erg uitbundig was. Waarschijnlijk hebben ze te lang op een boot (lees: schip) gezeten en moesten ze nog even wennen aan de grond onder hun voeten. De volgende dag dus vroeg op pad, de Vierdaagse was nu echt begonnen. We startten in polo, bikkels als we zijn en de sweaters (gesponsord door Smurfit Kappa) kon dus in de rugzak. Ed Bosch nam onze vlag met ons embleem mee (gesponsord door DHL). En op weg gingen we. De dag verliep eigenlijk voorspoedig, afgezien van het gemopper over de snelheid (te snel, te langzaam). Gelukkig heeft onze rechtsvoor, Frans-Wim Smits, een dikke huid (letterlijk en figuurlijk) en trok hij zich er niet van aan. Op ongeveer de helft kreeg Ed Bosch problemen. Hij moest de struiken in om zijn behoefte te doen. Hij heeft zich daarna nog aangesloten, maar even later ging het mis. Wat bleek, Ed was al ziek naar Nijmegen gekomen en het speelde nu te veel op. Hij moest helaas opgeven. De vlag werd overgedragen aan Ad de Bruyn en daarna nog aan Rene Vroommans. De sfeer zat er nog goed in en we hebben genoten onderweg van alle toeschouwers. Na het laatste stuk van de Wedren naar Heumensoord, het minst favoriete stuk om te lopen, kwamen we weer aan op Heumensoord. Daar aangekomen hebben we afscheid genomen van Ed Bosch en heeft een ieder zichzelf verzorgd (medische zorg, maar ook scheren) voor de volgende dag.

Dag 2

De tweede dag startten we dus helaas zonder Ed Bosch. We gingen weer als een speer. De verzorgers, Theo Blinderman en Henk Schoenmakers, hebben zich weer een slag in de rondte moeten werken om iedereen gedurende de tocht van alles te voorzien. De rustplaatsen werden telkens voorbereid door hen, zeil lag er al en soep, drinken en fruit werd telkens gehaald en verdeeld. Andre de Waal gaf telkens aan hoeveel tijd we nog hadden op de rustplaats. Het werd zo langzamerhand bekend dat we telkens nog maar “Vijf minuten” hadden. Het was weer een mooie dag net als dinsdag. Gelukkig zat het KNMI er flink naast en ondanks de slechte weersverwachting was het telkens prachtig wandelweer. Ook deze dag eindigde weer met het laatste stuk van de Wedren naar Heumensoord. Dit keer werd het een prachtige afsluiting. Voordat we de universiteitsgebouwen bereikten, kregen we bezoek van een Duits detachement. Of we ook een echt liedje hadden. Nu, dat hebben we gedaan en daarna gevraagd of zij er ook een wisten. Nou, dat moet je niet aan een Duitser vragen. Hij gaf een commando aan alle aanwezige detachementen, drie in getal: de Unifil Wandelgroep, het Duitse detachement en de Studentenweerbaarheid, een kleine honderd man. Het lied werd “Tiny bubbles”. Het zingen ging zo hard dat ze in de universiteitsgebouwen naar de ramen kwamen om te kijken wat er aan de hand was. We hebben in ieder geval nog nooit zo snel naar Heumensoord gelopen. Daar aangekomen, besloten we in de feesttent te eindigen. Normaal doen we dit alleen op donderdag maar de spirit zat er goed in. Elk detachement eindigt in de tent en krijg dan applaus van de aanwezigen. Toen wij kwamen, kregen we direct applaus totdat we de tent uitgingen. Kippevel! ’s Avonds weer verzorging en voorbereiden op de volgende dag. Frans-Wim Smits, Henrie Claassen en Hugo Pieters zijn nog even wezen eten in Nijmegen met Ilse, ons trainingsmaatje van de politie Noord-Brabant, die vele trainingen met ons heeft meegelopen.

Dag 3  

Traditioneel is dit de dag van de zeven heuvelen. Op deze dag vond Paul van der Smitte helaas zijn Waterloo. Bij de tweede rustplaats moest hij opgeven. Ondanks alle goedbedoelde adviezen bleef hij bij zijn besluit. De groep vertrok zonder hem. Deze dag verliep verder voorspoedig. In de middag pakte donkere regenwolken zich boven Nijmegen en omstreken. Nog voordat de bui losbarstte kwam de groep de tent in. Wat bleek, hebben ze het laatste stuk gemiddeld 8 km/uur gelopen en alle groepen achter zich gelaten, van mariniers tot luchtmobiel. Hoezo oud? Fantastisch gedaan!

 

Dag 4

Om 03.30 uur gestart. Dit betekende om 02.00 uur opstaan en ontbijten. Paul van der Smitte bleef achter en zou met het vaandel en de vlag naar Charlemagne komen om zich weer bij de groep te voegen voor het laatste stuk. Op weg naar daarnaar toe kwam er een scooter aangereden met daarop Peter Griess. Hij heeft 75 km op zijn scooter gereden om foto’s te komen maken. Hij was dinsdag ook al aanwezig! Overigens staan de foto’s op de NUV-website. Even verderop kwam er een man met een camera naar Paul toe en stelde wat vragen. Wat blijkt? De cameraman was van SBS6 en het interview is te zien geweest tijdens de late uitzending van SBS6 op vrijdagavond (zie “Uitzending gemist”). Paul en Peter hebben zich genesteld langs de kant van de weg voor de ingang van Charlemagne. Gedurende het wachten kreeg Paul bericht dat Henrie Claassen ermee wilde stoppen, hij zat stuk. Dat hebben we gelukkig kunnen voorkomen, zodat het detachement “compleet” op Charlemagne aankwamen. Daar hebben we de medailles opgehaald en werden we verwelkomd door Sjon Brands en twee andere Unifillers. Om 14.30 uur zij we vertrokken richting de Via Gladiola. Onderweg stond ook Sjak Neelen aan de kant te zwaaien. Hartstikke mooi dat leden van het bestuur van de NUV ons een hart onder de riem kwamen steken.

Dit jaar hadden we gelukkig geen showband, maar een fatsoenlijke band. Het lopen richting het defileerpunt ging dan ook redelijk goed. Verschillende van ons detachement kregen onderweg nog aandacht van bekenden. Paul, die stijf van de pijnstillers meeliep, kreeg van Hilda, een vriendin van vroeger, een bos gladiolen. Dat was voor hem toch wel een emotioneel moment. Maar ook andere kregen voldoende gladiolen, bijvoorbeeld van de zus van Hans van Oostrum, die gladiolen in de rugzakken stopte en na het defileerpunt van Ed Bosch, die de moeite heeft genomen ons te verrassen. Het defilé werd afgenomen door Peter van Uhm, zoals hij zelf op de Veteranendag al aankondigde. Borst vooruit en hoofd rechts, keken we naar Peter die met de ene hand aan de pet de groet bracht en met de andere zijn duim omhoog stak. Daarbij knipoogde hij naar diverse mensen. Dit deed ions goed. Op Heumensoord aangekomen zijn de medailles uitgereikt door Frans-Wim Smits en Andre de Waal. Voor iedereen een persoonlijk woordje en de medaille. Voor Paul had Frans-Wim nog een verrassing. Hij kreeg de groepsbeloning uitgereikt voor bewezen diensten. De Vierdaagse zat erop. Op naar de volgende editie in 2012. Vanaf september zullen we de inschrijving openen.

Nog even dit….zonder iemand tekort te willen doen, willen we het thuisfront bedanken voor de steun die we hebben gekregen. Al die weekenden die we geheel of grotendeels niet thuis waren, omdat we zonodig moesten oefenen. Maar ook de steun die we hebben gekregen tijdens de Vierdaagse, niet alleen via de telefoon, maar ook de vele bezoekjes die zijn afgelegd. Elke keer was het een verrassing wie er nu weer zou staan op een van de militaire rustplaatsen.

Het Vierdaagse detachement 2011
Vlnr: (boven) Henk Schoenmakers, Theo Blinderman, Peter Blom, Frans-Wim Smits, Andre de Waal, Theo van Oostrum, Henrie Claassen, Gerrie Uiterwijk, Dennis Zijlstra, Ad de Bruyn, Hugo Pieters, John Louter, Ronald Frans, Paul van der Smitte, (beneden) Ton de Bruyn, Yeb-Jan Joustra, Fred Krijnen, Berend Smit, Martin Maas, Adrie Klok, Henry Marotel, Rene Vroomman, Maik Bergman en Rob Hieminga. Ed Bosch staat niet op de foto, maar hoort er uiteraard bij.