Eindelijk was het dan weer zo ver.
Na een met succes afgesloten 4-daagse en een mooie zomervakantie  was het na een periode van 6 weken eindelijk weer wandelen geblazen. De airbornetocht.
Met zijn 35.000 wandelaars de grootste eendaagse wandeltocht ter wereld. Hoewel we een redelijk natte zomer hebben gehad waren de weergoden gunstig gezind voor de wandeltocht . VOORSPELLING  30 gr. Ok we wonen nu eenmaal in nederland dus eerst zien en dan geloven.Zoals altijd moest ik me weer naar Henrie begeven om vanaf zijn thuis om 08.00 uur naar Oosterbeek te vertrekken. Hoewel de tocht pas om 10.00 begint moesten we toch op tijd vertrekken omdat het bij de airborne altijd een drukte van jewelste is.Henry M had  mijn waarschuwing voor de drukte zo letterlijk opgenomen dat ik om 08.15 al een mailtje kreeg van he ik ben al in Oosterbeek  en waar is iedereen. Met iedereen bedoelde hij ook echt iedereen want op het terrein was nog helemaal niemenad aanwezig op een verdwaalde 40 km wandelaar. Zelf waren we rond 09.15 op het terrein en het zonnetje was al behoorlijk warm.

 

Toen iedereen aanwezig was bleek dat we met een aardige groep van zo'n 20 lopers waren en konden we om 10.00 uur eindelijk starten .Omdat vrijwel iedereen tegelijk start en de straatjes in Oosterbeek best wel smal zijn werd er niet in detachement gelopen maar  gewoon verspreid over de hele meute. Even moest ik toch nog achterom kijken of ons Ilske toch niet stiekem tegen het advies van Hugo in niet ergens bij de start zou staan. Maar volgend jaar weer een tocht en Ilse's goede genezing heeft tijd nodig. Dus zonder Ilse maar wel met Miranda en haar mooie nichtje Femke met zijn alle richting de oorlogs begraafplaats in Oosterbeek waar we met zijn alle zouden wachten om bij het monument een ere groet te brengen. Vandaar uit ging het weer naar ons volgende rustpunt, het huis van een oud unifiller ROB HEUVERING die ons daar voorziet van een lekkere kop soep en andere versnaperingen.Onze dank is dan ook zeer groot daarvoor. Helaas moesten we weer verder en was de temperatuur opgelopen naar een dikke 32 gr. Aangezien we pas op de helft zaten hadden we nog een hele martelgang voor de boeg. Want hoewel we zonder rugzak liepen viel het met die plotselinge hitte niet mee. Dat resulteerde dan ook in het uitverkocht zijn van frisdraken bij diverse standjes langs de weg. DIEHARDS als we natuurlijk zijn konden we dit natuurlijk makkelijk overwinnen en waren we rond half vier bij het kerkje net voor Oosterbeek . Om vandaar uit weer als detachement te gaan lopen samen met het groepje van het NUV. Met onze leadzanger berend in het midden moest het wel lukken om zoveel kabaal(lees zingen) te maken dat de moeders met de kinderwagens een beetje aan de kant  zouden gaan om de godenzonen een vrije doorgang te verlenen. Maar helaas, deze keer bleven de moeders vol trots met zijn 5en naast elkaar lopen zodat niemand voorbij kon. Wat ons reste was weer een martel slakkegang achter een fanfare aan naar de finish.

Eindelijk konden we daar onze herinnering ophalen en een welverdiend (1)  hm hm glaasje bier nuttigen. Maar zoals altijd komen aan alle leuke dingen een eind en besloten we met een aantal lopers de thuisreis te aanvaarden. De auto van Henrie stond op p4 evenals die van Paul en Hans(dacht hij).  Daar aangekomen bleek dat Hans zijn auto(busje) daar helemaal niet stond. Helemaal vertwijfeld tiep hij daarom maar naar p3 om te kijken of hij daar stond........nada. Dan maar naar p1......ook nada. Ok naar p2 dan..........ook nada. Zou het busje dan toch gesstolen zijn??? Ten einde raad liep hij naar zo'n beveiliger/bewaker en vertelde aan hem zijn soelaas. BUSJE met v Oostrum erop??? Staat op p5  vertelde hij hans. Dus na een zoektocht van een dikke extra 15 km in die hitte had hij eindelijk rond 19.00 zijn bus  gevonden.!!!!! en kon ook hij  hetzij met een kleine 2 uur vertraging zijn thuisreis aanvaarden. NIET SLECHT HANS lol.

mvg Frans-wim

ps 22 okt is de pegasus tocht. info volgt